Aa-kerkhof hoorzitting gepland voor 20 november 2018

Groningen, Nederland, 9 aug 2015
foto: Marco van Middelkoop/Aerophoto-Schiphol

In de afgelopen maanden heeft de gemeente Groningen meer dan 152 bezwaarbrieven ontvangen tegen de geplande kap van vijf en verplanting van één boom bij het Aa-kerkhof. Van de ontvangen bezwaren zijn enkelen als belanghebbend aangemerkt, en de gemeente heeft aangekondigd dat de hoorzitting hiervan plaats zal vinden op 20 november 2018. De precieze tijd is nog niet bekend.

De meeste van de 152 bezwaarschriften zijn niet ontvankelijk verklaard omdat de bezwaarmakers geen ‘belanghebbenden’ zijn. Je bent als bezwaarmaker enkel belanghebbend als je de boom kan zien vanuit je woning. Dit is zeer achterhaald, en neem op geen enkele wijze in acht wat voor bijdrage bomen hebben. De bomenridders pleiten voor het herzien van de het begrip van ‘belanghebbend’. Bomen dragen op vele manieren bij, bijvoorbeeld op ecologisch vlak, zorgen voor verkoeling en schaduw, zijn een biotoop, etc, en dit niet alleen voor mensen die ze kunnen zien. Bomen, en daarmee het publiekelijk groen, behoren ook gezien te worden als ons cultureel erfgoed, en daar zijn we allen belanghebbend in, niet enkel het huis ernaast.

Dit is een voorbeeld van een brief van een bezwaarmaker die betoogt wel degelijk belanghebbend te zijn:

Afdeling: Juridische Zaken

Betreft: mijn betoog waarom ik vind dat ik belanghebbende ben inzake het plan van de gemeente om 5 bomen te kappen, 1 boom te verwijderen en 105 vierkante meter houtopstand te verwijderen aan het Aa-kerkhof.

Kenmerk brief gemeente: 201806482

Groningen, 24 oktober 2018

Geachte burgemeester en wethouders van Groningen, geachte lezer van deze brief,

De term ‘belanghebbende’ is rekbaar, de wet is geen vaststaand gegeven. Soms is de straal voor een belanghebbende een kilometer en soms is dit vijf kilometer. Het lijkt in deze kwestie net alsof de Gemeente Groningen inzet op het minst minimale, je moet de bomen van de A-toren thuis kunnen zien. Dat is voor maar weinig inwoners haalbaar, terwijl dit plan zoveel mensen raakt (152 bezwaren wat naar buiten toe bekend is, dit zijn er mogelijk nog meer). En van al deze bezwaarmakers laat de gemeente volgens berichtgeving in het DVHN hooguit 10 toe op de hoorzitting. En al die andere bezwaarmakers, waaronder ikzelf, zijn niet ontvankelijk? Ik denk dat wij allemaal wel ontvankelijk zijn: ontvankelijk houdt in dat een bezwaar in aanmerking komt voor behandeling door de instantie (in dit geval de gemeente) waar men zich toe wendt. En een afwijzing is geen eerlijke en gehoorde behandeling. Een ontvankelijk persoon is iemand die met gevoel ergens op reageert en dat doe ik, net als alle anderen! En dat maakt dat ik mij zie als belanghebbende.

En hoewel het handelen van de gemeente juridisch mag, vind ik dus dat ik wel terdege belanghebbende ben. Het gaat hier mijn inziens namelijk om het vernietigen van de directe groene omgeving waar cultureel erfgoed gesitueerd is! Een omgeving met bomen die samengaan met het kerkhof, het hoort gewoon bij elkaar. De Aa-kerkhof is met 15 bouwwerken een rijksmonument (en daarnaast staan er nog 15 gemeentelijke monumenten in de straat). Daar horen de bomen en het gras bij, daar hoort geen hip pleintje met stenen bloembakken bij. Ik ben verbijsterd op de wijze waarop Groningen zich van al haar groen ontdoet, alsof het de normaalste zaak van de wereld is en het allemaal past binnen de plannen die staan in de ‘the next city’, de herinrichting van de stad. (waar overigens ook weinig over groen in vermeld staat). Het lijkt nu net of Groningen ‘the city of stone’ aan het worden is, in plaats van de mooie groene stad die het was. In 2012 was de stad nog zo goed bezig om de groene stad te worden, onder andere door ontsnipperingsmaatregelen, waarbij Groningen de natuur in de stad ruim baan wilde geven. In 2016 streefde Groningen nog een duurzame bio-economie na en was de stad druk met vergroening, wat complimentwaardig is. Waar is dit streven gebleven? Waarom moet de ontwikkeling en de toekomstplannen van de stad nu ten koste van bomen en groen gaan. Dat heeft toch niks meer met vergroening van de stad te maken? Er is in de afgelopen jaren nog nooit zoveel gekapt in de stad én in de provincie Groningen als nu. Een zorgwekkende ontwikkeling.

In een kwestie als deze telt alleen het juridische aspect niet, dat kan simpelweg niet. Ook het emotionele telt en weegt zwaar. De stad is van iedereen, inherent in welke wijk je woont. Openbare plekken zijn er voor iedereen en ook ik mag daar iets van vinden als inwoner van de stad. Het plan is om van de Aa-kerkhof een ‘groene stadsruimte’ (lees: horeca gelegenheid) te maken, maar waarom moet dat op deze plek? Dit is een plek met historie, het is schaduwrijk, er leven veel vogels en insecten en het zijn waardevolle bomen. Het raakt mij als, in deze tijd van klimaatopwarming, deze prachtige plek een conceptmatige ‘verblijfsplek’ moet worden. Het zo’n mooie plek midden in de stad, ik kom er graag en met regelmaat. De gemeente kan toch ook op bestaande pleinen deze groene stadsruimte maken? Er zijn al zoveel pleinen in de binnenstad, het lijkt net alsof het groen het altijd verliest van de bestrating. Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan het Damsterplein of de Grote Markt. Er is maar één plek zoals het Aa-kerkhof, vol nostalgie, maar er zijn genoeg bestaande pleinen die best wat groener mogen worden. Waarom daar niet tafeltjes en stoeltjes neerzetten en wat meer bomen en struiken planten?

Ik kan maar niet begrijpen waarom deze bomen gekapt moeten worden, ze zijn namelijk niet ziek (en al waren ze dit wel, bomen zijn prima in staat zichzelf beter te maken en kunnen bovendien ziek gerust nog een jaar of 10 mee). De opgegeven reden voor de kap is om zonlicht op het terras te krijgen, maar er is genoeg zonlicht op andere plekken, waar geen bomen staan. Bijvoorbeeld de eerdergenoemde Grote Markt of het Damsterplein waar zo ongeveer geen boom, struik of gras te bekennen is.

Ik woon al ruim 18 jaar in Groningen en voel mij onderhand volledig ‘stadjer’. Door de jaren heen zie ik steeds meer groen verdwijnen in de stad, terwijl dit zo belangrijk is. Hieronder kort een opsomming waarom groen, en dan in het bijzonder bomen, zo belangrijk is:

  • het is belangrijk voor de biodiversiteit;
  • bomen dragen bij aan verbetering luchtkwaliteit;
  • bomen zijn beeldbepalend en sfeerbepalend, uit diverse onderzoeken is gebleken dat groen bijdraagt aan het ‘welzijn’ van de mens. Groen stemt vrolijk, en dat doet bestrating en stenen plantenbakken niet;
  • Bomen nemen CO2 op;
  • Bomen gaan hittestress tegen;
  • Bomen en groen filteren regenwater.

Bij deze mijn betoog. Ik hoop dat ik uitgenodigd word als belanghebbende voor de hoorzitting. Want zoals gezegd gaat het ook mij als inwoner van de stad aan!

Groene groet,

 

 

Pers Bericht – Camping Wedderbergen, Westerwolde – maak geen camping gelegen in de ecologische hoofdstructuur

Pers Bericht – Camping Wedderbergen, Westerwolde

26 oktober 2018

Camping Wedderbergen in de Gemeente Westerwolde (Groningen) wordt bijna een klein dorp te midden van kwetsbare en blijvend te beschermen natuur (SES).

Op 31 oktober 2018 vergaderd de raadscommissie van de nieuwe gemeente Westerwolde over een uiterst omstreden en principieel foutief besluit van Burgemeester en Wethouders van deze Gemeente. De eigenaren van de camping Wedderbergen, niet wonend in deze Gemeente, hebben opnieuw een plan gemaakt de camping gelegen in de ecologische hoofdstructuur binnen deze Gemeente aanzienlijk te vergroten en natuur ter plaatse te vernietigen en op langere termijn te bedreigen.

Een ‘camping’ op die plaats, als ook de uitbreiding hoort niet in een ecologische hoofdzone en dient als geheel te worden verwijderd en verplaatst. De eerdere foutieve beslissing en groei wordt nu nog erger gemaakt door de uitbreiding in aantal campingplaatsen en het gebruik. De toegenomen verkeersbewegingen en verlichting bedreigen de natuur. Geluid en gebruik, het grove verstorende karakter van een dergelijke voorziening in de met veel overheidsmiddelen tot stand gebracht waardevolle gesteunde natuur maken het erger. Een (kleine) natuurcamping kan daar passen, maar niet een 24/24 recreatiedorp te midden van de ecologische hoofdzone.

De Provincie kijkt echter welwillend mee en lijkt met ontheffingen en toestemming voor compensatie door het aanleggen van een ecologische weide nabij het dorp omdat op die plaats nota bene woningbouw niet meer mogelijk is vanwege “krimp” de campingeigenaar en de gemeente het volle pond te geven. Er wordt immers gecompenseerd…

Het geldende bestemmingsplan voorziet niet in uitbreiding en de raad wordt met veel op papier geplakte woorden en rapporten van ingevlogen adviseurs van de kant van de eigenaar gevraagd de verklaring “van Geen Bedenkingen” af te geven op de eerstvolgende raadsvergadering op 7 november 2018.

Ter elfder ure.

De eerder medewerking van de oude raad werd na goed beargumenteerde bezwaren van om- en aanwonenden samen met het IVN en Bomenridders ter elfder ure ingetrokken door B&W. Nota Bene Sitta Slow gebeurde dit in de zitting van de bezwaarcommissie in het stadhuis van Wedde.

Bomenridders Groningen zullen omwonenden en andere bezwaarden steunen in beroep tegen kaalkap als gevolg van het foutieve B&W besluit en onverhoopt een raadsbesluit. Beroep zal worden ingesteld tegen elke vergunning. Niet omdat het leuk is. Elke aantasting op schijnbaar eenvoudige, maar zoals nu grove wijze van de ecologische hoofdzones in Stad en Ommeland en het sparen en waarderen van natuur- en natuurontwikkeling kunnen niet anders dan met: bezwaar en beroep bestreden worden. Maar ook met argumenten en overleg, acties al het noodzakelijk is.

Tenzij raadsleden bij zinnen komen. B&W en de Provincie luid en duidelijk terugfluiten. Immers ook hun geloofwaardigheid als overheid staat op het spel. Niet voor niets heeft de Provincie Groningen veel inzet geleverd en gaat het nog meer doen om natuur te behouden, te koesteren en zich te laten ontwikkelen. Maar soms en te vaak gaan economische belangen (Eemshaven, Westerwolde, uitbreidingen van agrarische fabrieken in kwetsbare gebieden e.v) te ver, zoals ook nu in Westerwolde.

 Hier is de commissie voorstel

En hier is een artikel hierover in het Dagblad van het Noorden

 

Een boom groeit niet zomaar in de stad

Een interessant artikel uit het blad Permaculture van oktober 2018 biedt belangrijke informatie over de functies van stedelijke bomen die we meestal niet beseffen, zoals waterfiltratie en een verkoelingseffect. Maar de omstandigheden die voor bomen nodig zijn om volwassen te worden zijn complex en ingewikkeld.

Vooral de kwaliteit van de bodem is vaak niet goed begrepen zoals hier beschreven is:

“De ideale bodem voor bomen in verharding heeft een hoge weerstand tegen verdichting, voldoende organische stof en voedingsstoffen. Steeds vaker maakt men boomgroeiplaatsen met een hoog percentage grof natuursteen (bomengranulaat), boombunkers met een betonnen of kunststof afdekking of een sterke, druk verdelende, structuur die in het boomexperts-jargon een ‘krat’ wordt genoemd.” (p. 23).

Je kunt het artikel hier lezen.

Tweede Cursusdag Bomenridders Groningen – 6 oktober 2018 – 10:00 Lewenborg

Uitnodiging – Tweede Cursusdag Stichting Bomenridders Groningen

Datum: 6 oktober 2018

Locatie: Lewenborg

Tijd: 10:00-14:30

Lunch: deelnemers zijn gevraagd om hun eigen lunchpakket mee te nemen van huis

Kosten: 75 Euro (voor 3 bijeenkomsten) of 25 Euro (voor 1 bijeenkomst)

Beste Cursisten en Bomenridders,

Graag nodigen wij jullie uit voor de 2e cursusdag op zaterdag 6 oktober. We bezoeken ditmaal de wijk Lewenborg, waar ons een leerzaam en bovenal boeiend programma wacht. Zo zullen een aantal interessante sprekers ons veel gaan vertellen over een breed scala aan –boomgerelateerde- onderwerpen.

Wij behandelen onder andere de juridische en politieke aspecten waarmee Bomenridders te maken hebben, we maken een wandeling door het inspirerende Le Roy gebied en ontdekken een bomentuin (Pinetum) in de stad.

Kortom: cursusdag 2 wordt een dag van horen, voelen, ruiken en zien!

Kosten cursus en betaling

De kosten voor de hele cursus van drie bijeenkomsten zijn 75 euro. Als je niet in staat bent om alle drie de cursussen bij te wonen, dan mag je afhankelijk van je aanwezigheid 25, 50 of 75 euro betalen. Heb je de eerste cursus al gevolgd, maar nog niet betaald, dan verzoeken we je liefst voor 6 oktober de 25, 50, 75 euro of het hele bedrag van 100 euro over te maken op rekening NL89TRIO0338439099 ten name van “Stichting Bomenridders Groningen” onder vermelding van je “Naam Bomencursus 2018”. Wil je meer betalen, dan mag dat natuurlijk altijd! Zijn er andere afspraken met je gemaakt over betaling, meld dit dan aub. via de algemene mail, info@bomenriddersgroningen.nl.

Bij voorbaat onze hartelijke dank! We zien ernaar uit jullie (terug) te zien. Tot 6 oktober! Hier volgen de details voor deze cursus.

DAGDEEL INDELING

10:00               Start op locatie Het Dok (Kajuit/winkelcentrum te Lewenborg)

10:15               Voordracht Peter Mendelts (juridisch adviseur)

11:00               Koffie/thee

11:15               Voordracht Gerrit Vos (LeRoy)

12:00               Korte inleiding over het Pinetum

12:15               Wandeling naar locatie LeRoy huis

12:30               Lunchen in LeRoy huis

13:00               Wandeling door LeRoy gebied richting Pinetum (Wimpel)

13:30               Rondleiding in het Pinetum Quatrebras door dhr. Rex Leber

 

LOCATIES

Het Dok: Kajuit 4, 9733 CA Groningen (hier starten we)

LeRoy Huis: Grootzeil (ongeveer #33), 9733 EA Groningen

Pinetum Quatrebras: Wimpel, 9733BM Groningen

 

Het bestuur van de Bomenridders Groningen

Wie Groen doet, Groen ontmoet.

 

Jan Pieter Janse, Secretaris                                           Kristin McGee, Voorzitter

De Bomenridders Groningen zoekt altijd donateuren voor jaarlijks kosten zoals adminstratieven, legale kosten en kosten voor acties en posters! Als u donatuer wilt worden maakt u graag minimaal € 10,00 over op rekening NL89TRIO0338439099 ten name van Stichting Bomenridders Groningen onder vermelding van donatie en jaartal. Bij voorbaat onze hartelijke dank!

10 waarden van bomen

  1.           Bevorderen biodiversiteit
  2.           Verbeteren luchtkwaliteit
  3.           Zijn biotoop voor dieren en planten
  4.           Zijn beeldbepalend
  5.           Nemen C02 op
  6.           Verhogen welzijn
  7.           Beperken geluidsoverlast
  8.     Gaan hittestress tegen
  9.     Verminderen wateroverlast
  10.     Zijn cultureel erfgoed van buurt/regio

‘Europees energiebeleid bedreigt bossen overal ter wereld’

In een nieuw artikel in Nature trekken klimaatspecialisten aan de alarmbel:

‘Dat Europa het verbranden van bomen als een klimaatneutrale bron van energie ziet, kan dramatisch uitpakken voor bossen over de hele wereld. Vooraanstaande klimaatdeskundigen trekken aan de alarmbel.’
’Als hout specifiek wordt gekapt om energie te produceren, komt er veel CO2 in de atmosfeer terecht, en het kan eeuwen duren voor nieuwe bomen deze absorberen’

Je kunt het artikel hier lezen.

New Article in Nature – “Europe’s renewable energy directive poised to harm global forests”

Eight climate scientists have authored an article for the prestigious journal Nature which claims that Europe’s renewable energy directive will lead to the severe and long term destruction of global forests. This is already evident in the local and national urban forest maintenance policies of recent years.

In their commentary they raise “concerns regarding the way in which a new European directive, aimed at reaching higher renewable energy targets, treats wood harvested directly for bioenergy use as a carbon-free fuel. The result could consume quantities of wood equal to all Europe’s wood harvests, greatly increase carbon in the air for decades, and set a dangerous global example”.

The article is published online here.

Inloopbijeenkomst Bomenridders over bomenkap A-Kerkhof

Donderdag 23 aug tussen half 4 en 5 uur was er een zeer goed bezochte inloopbijeenkomst van de Bomenridders in de Globe aan A-Kerkhof 22 (in het pand van Humanitas). Men kon van ons advies krijgen bij het invullen van een bezwaarschrift (of een brief) aan de gemeente tegen de kap van 5 grote bomen op het A-Kerkhof, en tevens meer achtergrondinformatie krijgen over de plannen van de gemeente.

  

Column: Groningen’s urban forest destroyed under the pretense of safety (or ‘renewable’ energy)

Groningen’s Urban Forest Destroyed Under the Pretense of Safety (and ‘Renewable’ Energy)

Kristin McGee – Chair, Tree Knights Groningen

July 17, 2018

In the province of Groningen, a full-fledged attack on trees is underway. If you haven’t noticed it – you must be slightly dead inside. It began with an increase in the number of trees felled annually, to the liberalization of felling regulations, to the denuding of the nature law (you can now cut during nesting season), to the increased freedom given to the Staatsbosbeheer and other semi-private organizations (natuur monument, landschaps beheer) to ‘manage’ nature reserves at will. In many cases, these organizations are no longer even required to inventory the trees they remove from our parks or forested areas. Most recently this green attack is painfully noticeable on our streets- and in our parks where the crowns of urban trees have been raised to unseemly heights. Or even worse, trees are topped, knotted, ‘lioned tailed’ (hollowed out) and pruned in the most bizarre ways – resulting in lopsided, irregular, ill-formed crowns. In some cases, the municipality has raised the crown up to 7 meters high, and thick structural branches (up to 30 centimeters thick) are removed, making trees vulnerable for rot, infestation and disease. The city’s green department claims these measures meet national regulations required for visibility, which require tree crowns raised to 4.5 meters on streets and 2.5 meters on sidewalks, but our ‘European Tree Technicians’ now regularly extend these to 5 meters on side-walks and to 7-8 meters on streets. The crown to trunk ration gets smaller and smaller as the weeks go by.

Does this make our trees safer? Or is it rather necessary to make them ‘harvest ripe’ on a much faster time-line? In fact, the current maintenance of our trees is making them sick, compromised, unstable, and unsafe, and yes ready for felling. Even only a few years after these new aggressive pruning methods have taken over the entire nation (itself committed to these new standardized pruning methods), trees exhibit diminished growth; more dead branches hang woefully from their trunks, and gaping holes appear within canopies as a result. These trees will never live to be as old as their parents.

The reasons for the full-fledged attack on our trees are not difficult to surmise. They can be deduced from the many renewable energy plans, and from advice documents published since 2012, beginning with a very telling document entitled “Benutting Biomassa” – a proposal to the city council by the department of “beheer and verkeer,” which suggests the cities’ green workers be more ‘creative’ in their pruning methods in order to harvest more wood for biomass. After reading this document, we began investigating what impact the push towards biomass has had on the urban forest. One of developments occurred around 2017 with the new high-tech biomass oven at Kardinge, one of the five sport schools now committed to biomass in the municipality. Our visit there confirmed what we already suspected – that the municipality was currently contracting the staatsbosbeheer to organize collecting, chipping and distributing wood from throughout the city to sell for fuel in ovens such as this one. In fact, the municipality collects on average about 4000 tons of wood in one year. Our contact at Kardinge confirmed that 400 tons of the city’s yearly collected wood ‘refuse’ was used in this one facility and even here – this was still not enough to cover even half its yearly energy needs. The implications are obvious, biomass will never be a realistic source of renewable energy.

Since the climate accords in Paris, the city, and in fact the entire nation, has committed itself to moving quickly towards so-called ‘renewable’ energy sources, and biomass appears the favored choice. By 2035, Eemshaven wants to produce energy completely from biomass and preferably from local ‘sustainable’ sources (Probos). By 2050, the province aims to produce all of its energy from renewable sources, especially biomass, next to wind and sun (“Vol Ambititie – weg naar de transitie 2018”). This, despite warnings within the scientific community (KNAW, Zembla, Nature…) of wood burning’s severe consequences from increased pollution, deforestation, and health problems (asthma and bronchitis) to a devastating loss of biodiversity and wildlife. In short, this proposed solution will prove catastrophic for humans, animals and the environment. But we are already seeing the negative consequences of this push towards biomass on our streets, and in our parks and forests.

The Bomenridders receives daily mail from residents who too have witnessed the full-fledged attack on local trees. They’ve sent us pictures of mangled crowns and sun-burned trunks. They’ve written us emotional stories detailing their admiration of beloved trees once standing proudly near homes, and how such affection turned to shock and grief upon seeing trees splayed out like corpses whose limbs were instantly pulverized through powerful, war-like machines. With tears in their eyes and tremors in their voices, they’ve told us of the rage they felt for the carelessness with which 100-year-old trees were felled or ‘pruned.’ They’ve asked us why their complaints were ignored or condescended to with universal claims of “we know better” or of the alleged ‘sickness’ or ‘danger’ posed by felled trees. Or they’re told “don’t worry, a new one will be planted”.

I too have felt all of these emotions, a sign of my humanity I hope, and perhaps something biological warning me of our growing precariousness on this planet without the benefit of large, old trees, protecting us from harsh environments. Increasingly, I feel like an alien in my own city as I try to avoid looking up at those pathetic hollowed out trees left standing on our streets and in our parks. If I catch sight of one which still seems untouched by the poisoned hands of our “green workers” my heart skips a beat, but then I think, it’s only a matter of time before they get this one too – as with this new disastrous policy – it appears that no tree is safe, no tree will be left behind. No – in this time of crisis, trees are mere objects to be standardized, managed and harvested far before they reach maturity. It appears that old trees, like many thousands of other living species, are becoming a thing of the past.

Column: Roep een halt toe aan de vernietiging van het Groningse stadsbos onder het mom van veiligheid (of ‘duurzame’ energie)

Kristin McGee – Voorzitter Bomenridders Groningen

Vertaling – Wilma de Kroon

11 juni 2018

In de provincie Groningen vindt een grootschalige aanval plaats op de bomen. Als het je niet is opgevallen moet je wel blind zijn. Jaarlijks neemt het aantal gekapte bomen toe, kapregels worden versoepeld en natuurwetgeving wordt uitgekleed (je kunt nu kappen tijdens het broedseizoen). Staatsbosbeheer en andere semi-private organisaties (Natuurmonumenten, Landschapsbeheer) krijgen steeds meer de vrije hand bij het naar believen beheren van natuurreservaten. In veel gevallen zijn deze organisaties zelfs niet langer verplicht om bij te houden welke bomen ze uit onze parken en bosgebieden weghalen. In het recente verleden is deze groene aanval pijnlijk zichtbaar geworden in onze straten en parken, waar de boomkronen tot ongepaste hoogte zijn opgesnoeid. Of nog erger, bomen zijn op de meest bizarre manieren getopt, ge‘liontailed’ (uitgehold) en gesnoeid, hetgeen scheve, onregelmatige, lelijk gevormde kronen tot gevolg heeft. In sommige gevallen heeft de gemeente de kronen tot 7 meter hoog opgesnoeid en dikke takken, die de boomstructuur geven, worden verwijderd, waardoor bomen kwetsbaar worden voor plagen en ziektes. Stads(groen)beheer claimt dat deze maatregelen worden genomen volgens landelijke regels, waardoor boomkronen langs straten 4,5 m en 2,5 m langs trottoirs opgehoogd moeten worden, maar onze ‘European Tree Technicians’ breiden dit nu regelmatig uit naar 5 m langs trottoirs en 7-8 m langs straten. De kroon tot stam ratio krimpt wekelijks verder.

Maakt dit onze bomen veiliger? Of is het eerder een manier om ze sneller rijp te maken voor de kap? Het huidige onderhoud waaraan onze bomen worden onderworpen maakt ze in werkelijkheid ziek, kwetsbaar, onstabiel en onveilig en ja, rijp voor de kap. Nog maar een paar jaar nadat deze nieuwe agressieve snoeimethoden het hele land hebben veroverd, laten bomen een verminderde groei zien, er hangen meer dode takken verdrietig aan de stam en gapende gaten verschijnen in de boomkronen. Deze bomen zullen nooit zo lang leven als hun voorgangers.

De redenen voor de grootschalige aanval op onze bomen zijn niet moeilijk te raden. Ze kunnen worden afgeleid uit de vele duurzame energieplannen en uit adviesrapporten, gepubliceerd sinds 2012. Om te beginnen een onthullend adviesdocument getiteld “Benutting Biomassa” (beschikbaar op onze website) – een voorstel van de “afdeling beleid en programmering” aan de gemeenteraad, waarin de suggestie wordt gedaan dat de groenarbeiders van de stad hun snoeimethoden ‘creatiever’ moeten toepassen, zodat er meer hout voor biomassa wordt geoogst. Nadat we dit document hadden gelezen, zijn we begonnen de impact te inventariseren die de impuls aan de biomassa op het stadsbos teweeg heeft gebracht. Een van de belangrijkste gesprekken voerden we in 2017 met de technici van de nieuwe hightech biomassa-oven van sportcentrum Kardinge, een van de 5 sportcentra in de gemeente die overgestapt zijn op biomassa-energie. Zij bevestigden wat wij al vermoedden, nl. dat de gemeente momenteel een contract heeft met Staatsbosbeheer voor de organisatie van het verzamelen, versnipperen en de distributie van houtsnippers uit de stad voor de verkoop als brandstof in ovens zoals deze. De gemeente verzamelt gemiddeld ongeveer 4000 ton hout in 1 jaar (“Benutting biomassa”). Kardinge bevestigde dat ongeveer 400 ton hout ‘afval’ van wat de stad jaarlijks verzamelt in deze ene instelling wordt verbruikt en dat hiermee de jaarlijkse behoefte aan energie nog niet eens voor de helft wordt gedekt (brief van de gemeente naar BRG). De conclusie ligt voor de hand, biomassa zal nooit een realistische bron van duurzame energie kunnen zijn.

Sinds de klimaatakkoorden hebben de stad en het land zich gecommitteerd om een snelle energietransitie naar zogenaamde duurzame energiebronnen te realiseren en biomassa lijkt hierin de favoriete keuze te zijn. In het jaar 2035 wil de Eemshaven uitsluitend energie produceren uit biomassa en bij voorkeur afkomstig uit plaatselijke, ‘duurzame’ bronnen (Probos). De provincie stelt zich ten doel om in het jaar 2050 alle energie uit duurzame bronnen te halen, met name biomassa, naast wind- en zonne-energie (“Vol Ambitie – weg naar de transitie 2018”). Dit ondanks waarschuwingen uit wetenschappelijke kringen (KNAW, Zembla, Wageningen…) voor de ernstige gevolgen van houtverbranding zoals toegenomen luchtvervuiling, ontbossing, gezondheidsproblemen (astma en bronchitis) en een vreselijk verlies aan biodiversiteit en in het wild levende dieren. Om kort te gaan, deze oplossing die men zich voorstelt zal catastrofaal uitpakken voor mens, dier en milieu. Maar we zien de negatieve effecten al van het terugvallen op biomassa in onze straten, parken en bossen.

De Bomenridders ontvangen dagelijks mail van inwoners die getuige zijn geweest van de nietsontziende aanval op bomen in de stad. Ze hebben ons foto’s gestuurd van verminkte kronen, met slechts een paar overlevende taken die slap aan de kale, zonverbrande stammen hangen. Ze hebben ons emotionele verhalen geschreven over hun bewondering voor geliefde bomen die ooit trots naast hun huizen stonden en hoe deze genegenheid veranderde in schok en verdriet toen ze die bomen als lijken zagen liggen, terwijl hun ledematen met na de kap werden verpulverd door krachtige, oorlogszuchtige machines. Met tranen in hun ogen en bevende stem hebben ze ons verteld over de woede die ze voelden door de achteloosheid waarmee 100 jaar oude bomen werden gekapt of ‘gesnoeid’. Ze vroegen ons waarom hun klachten werden genegeerd of arrogant afgedaan met algemeenheden als “wij weten het beter”, of met verwijzingen naar zogenaamde ziektes, of ‘gevaarlijke’ bomen. Of er werd hun gezegd “maak je geen zorgen, er wordt een nieuwe geplant”.

Ik heb al die emoties ook gevoeld, hopelijk het bewijs voor mijn menselijkheid en misschien een biologische waarschuwing voor de groeiende kwetsbaarheid van deze planeet zonder de weldaad van grote, oude bomen, die ons beschermen tegen een vijandige omgeving. Meer en meer voel ik mij als een vreemde in mijn eigen stad, zoals ik vermijd omhoog te kijken naar die zielige ‘beheerde’ bomen die ze hebben laten staan in onze straten en parken. Wanneer ik er één ontdek die nog onaangetast lijkt door de giftige handen van onze “groenarbeiders”, slaat mijn hart een slag over, maar dan denk ik, het is slechts een kwestie van tijd, voordat ze deze ook te pakken krijgen. Het is afgesproken beleid, waarbij geen enkele boom veilig lijkt te zijn, ze laten geen boom heel. In deze crisistijd zijn bomen slechts objecten die gestandaardiseerd moeten worden, beheerst en geoogst lang voordat ze volwassen zijn. Het lijkt erop dat oude bomen, zoals vele duizenden andere levende wezens, verschijnselen uit het verleden gaan worden.